Steun slachtoffers Haïti
Ik neem de blog van @Helikon hier over:
http://www.helikon.nl/blog/2010/01/18/steun-de-slachtoffers-in-haiti/
Ik neem de blog van @Helikon hier over:
http://www.helikon.nl/blog/2010/01/18/steun-de-slachtoffers-in-haiti/
Ik start een actie om kinderen in het zonnetje te zetten.
Elk kind mag zijn zon laten stralen in de wereld! Daarom verdienen ze een 10, ook al hebben ze er niet eerst iets voor moeten “doen”.
Het gaat zo:
Ik kom langs op school met m’n camera. Een kind dat het leuk vindt, mag plaatsnemen achter de “10″ en ik vraag waarom hij/zij een 10 verdient. Het filmpje zet ik dan op Internet.
That’s all.
Hebt u interesse? Dan kunt u reageren door aan mij te mailen: lex.hupe@gmail.com en dan maken we een afspraak.
Richard de Jong van www.edumaat.nl vroeg me een stukje over mijn activiteiten te schrijven in de rubriek “uit het veld” in het Ezine dat hij regelmatig uitgeeft. Hierbij de link naar dit artikel: http://www.edumaat.nl/ezine/ezine%201-7.htm.
Een tijdje geleden heb ik een gastblog geschreven voor Back2school, de blog van Marcel Kesselring.
Ik geef hier de link naar die gastblog: http://tinyurl.com/yevegjy
Ik heb een tijdje geleden zelf een onderzoekje gehouden onder 7e en 8e groepers, met als vraag “wat doe je op de PC, zowel thuis als school? ” Hier kwam uit naar voren dat Internet verreweg het hoogst scoort. Daarin zijn het populairst:
Hyves, Google, MSN/chat, Games, Youtube, Films downloaden, Habbo Hotel
Veel lagere ranking krijgt het omgaan met de PC zelf, bv. een bestand aanmaken. Ook gebruik t.b.v. school komt weinig voor. Veel kinderen noemen dit niet eens.
Mijn conclusies:
- PC/internet wordt nog maar mondjesmaat gebruikt op school
- kinderen zijn heel trefzeker in wat ze moeten doen om daar te komen waar ze willen (msn, spelletjes), dus ze zijn heel efficiënt in hun PC-gebruik
- van “brede” PC-gerelateerde kennis is geen sprake (waarom moet je weten wat een filesystem is om een spelletje te kunnen spelen)
Ik denk dat een term als “whizzkids” absoluut niet op zijn plaats is. Hier is geen wondergeneratie die spectaculaire technologische capriolen uithaalt. Deze kinderen staan midden in het leven en halen gewoon uit dit middel wat henzelf interesseert. Wel viel me hierbij op hoe trefzeker ze dit doen. Daar zijn 10-jarigen blijkbaar heel goed in.
Al met kun je zeggen dat ze vertrouwd zijn met computers en er een grote rol in hun leven aan toekennen. Het is gewoon heel gewoon voor ze! Waarschijnlijk veel gewonen dan de meeste leerkrachten…..
Nu moet het onderwijs nog even volgen en van deze informatie gebruik maken……..
Kinderen leren de hele dag door. Ze hebben een enorme drive om te leren. Ze leren voor het grootste gedeelte zelf. En al gauw ook van andere kinderen. Verder natuurlijk het kopieergedrag: de ouders nadoen. Maar uiteindelijk leren ze het allemaal zichzelf. Een kind heeft 4 motieven om te leren in het leven:
zich ontwikkelen
zich uitdrukken
meedoen in het geheel, erbij horen
een unieke, eigen bijdrage leveren aan de maatschappij
Onderwijs moet deze primaire, krachtige drive versterken en kinderen stimuleren het allergrootste en -beste uit zichzelf te halen. Dat levert dan meteen een heel ander kijk op de kerndoelen op:
- minder focus op aanpassing, meer op ontwikkeling van de eigen vermogens
- minder op gestandaardiseerde externe eisen, meer op de ontwikkeling van de eigen vermogens
- minder op vaardigheden, meer op de ontwikkeling van de eigen vermogens
- minder op wat (de volwassenen denken dat) de samenleving wil, meer op de bijdrage die kinderen zelf willen leveren
De kinderen maken de toekomst nietwaar! Zorg er dan voor dat ze die belofte waar kunnen maken!
Interessante vraag. Wat wil ik kwijt aan “de” goegemeente en waarom? Ik schets hier mijn drijfveren
Ik heb waardevolle ideeën
Ik ben een betrokken mens, heb al veel levenservaring en heb zin in het leven. Verder vind ik dat er veel zaken in onze samenleving aan verbetering toe zijn. Ik praat daar af en toe wel over met anderen, maar een blog biedt de mogelijkheid deze ideeën goed te formuleren en naar een breder, “echt”geïnteresseerd publiek te presenteren. Als het goed is, komen dan ook die mensen erop af, die daarin mee willen gaan.
Het houdt me scherp
Bloggen geeft me een sterke focus op wat echt belangrijk is. Wat de moeite waard is om te bespreken. Dat levert ook weer impulsen op om die onderwerpen verder uit te diepen en er informatie over te verzamelen. Wederzijds versterkend.
Visitekaartje
Bloggen geeft me de gelegenheid om mijn eigen visie te presenteren. Het kan werkzaam zijn als onderdeel van m’n PR. Als ik een samenwerkingspartner zoek, of solliciteer, dan kan ik ernaar verwijzen.
Bloggen geeft een vrijheidsgevoel
Da’s een hele mooie. Ik heb er lang over gedaan om te kunnen zeggen “dit ben ik, Lex Hupe, en ik sta voor die-en-die idealen en ik vind die-en-dioe thema’s belangrijk in het leven”. Ik heb immers niets (meer) te verliezen en alleen maar te winnen, overigens merk ik daar dagelijks de energie van! Wat een geweldige tijd leven we in wat dat betreft. Een eigen blog geeft me dat geveol. Heerlijk!
Ik was bij de afsluiting van een interessante rally: www.onderwijspioniers.nl “Eindelijk” mogen leerkrachten zelf ideeën aandragen en uitwerken (met een zakje geld) voor verbetering van het onderwijs. Wat een ontzettend leuk congres! Het bruiste van energie, wilskracht en betrokkenheid. Enkele pareltjes die me bijbleven zijn (je ziet overigens alle plannen op de site staan):
- het ouderwetse spelletjes doen weer introduceren op de speelplaats: door spelletjes te markeren inspireer je de kindern en ook de leerkrachten, het is beter voor de sociale cohesie en verbetert de leerproductiviteit
- onder het motto “iedereen kan wel iets” kwam een leerkracht tot een vaste woensdagmiddag vol van hartstikke leuke activiteiten, van breien tot toneel, van samen zingen tot vliegtuigjes maken
- zelf-ontdekkend leren gestimuleerd d.mn.v. een ontdek-kist waar de kinderen voorwerpen uit halen. Ze gaan ermee op onderzoek, ook op Internet, en geven dat weer d.m.v. presentatie in Powerpoint, met zelfgemaakte filmpjes, foto’s etc.
Het kan dus wel hè! Als je de kansen er maar voor geeft en de mensen stimuleert (en waardering geeft) die dit trekken!
Hier enkele persoonlijke boekentips.
The Art of Possibility (Rosamund and Benjamin Zander)
Een uiterst verfrissend boek over mogelijkheden. Het keert je wereldbeeld om. Frappantste voorbeeld: Benjamin is dirigent van de Boston Philharmonic en geeft z’n studenten bij het begin van het seizoen allemaal alvast een A (= 10). Na een eerste reactie van “hoe kan dat nou” gaan de studenten inzien dat ze worden uitgenodigd het beste in henzelf naar boven te halen. Dat levert een gigantische energie, inzet en betrokkenheid op!! Geniaal, toch!? Zie hem ook op http://www.ted.com/index.php/talks/benjamin_zander_on_music_and_passion.html
A Whole New Mind (Daniel H. Pink)
Betere aansluiting tussen de beide hersenhelften (Links: Rationeel en Rechts: Imaginair en creatief) maakt een enorme creativiteit vrij en zal de samenleving (en het onderwijs!) drastrisch veranderen. Hoopgevend boek voor onderwijsveranderaars, hoogbegaafden en creatieven! De Rechterhersenhelft heeft nog heel veel geheimen, getuige het boek “De man die z’n vrouw voor een hoed hield” van de beroemde neuroloog Oliver Sachs, die in z’n inleiding stelt dat neurologen bang zijn voor de rechterhersenhelft.
De Plakfactor (Dan en Chip Heath)
Een lekker leesbaar, praktisch en prikkelend boek over hoe je je boodschap zodanig overbrengt dat ie blijft hangen. Geen theoretische uitweidingen maar veel nuttige praktische tips hoe dit aan te pakken.Een must voor elke starter, en zeker de “idealistische”!
Het Element (Ken Robinson)
Behoeft nauwelijks introductie. Deze voorvechter van vernieuwing in het onderwijs beschrijft hier wat er allemaal aan moois kan gebeuren als “passie en talent samenkomen”. Een boek met kr acht. De meest talenvolle en creatieve mensen blijken hun grootste bijdrage te leveren ondanks de schoolcarrière die ze hebben doorlopen, en helaas… niet dankzij! Prachtige gids voor de toekomt van ons onderwijs.
Power verses Force (David R. Hawkins)
The Hidden Determinants of Human Behavious
Een curieus maar intrigerend boek. Volgens Dawkins zijn we dus echt allemaal verbonden met een collectieve onderbewuste Geest. Deze Geest is niet gebonden aan tijd en plaats en weet alle antwoorden op je vragen. Is deze politicus te vertrouwen? Is deze groente goed voor mij? Is deze beslissing goed voor mijn toekomst? Bizar, en totaal in strijd met wat wij in ons Westerse Wereldbeeld meekrijgen. EMpirische bewijsbaarheid verbleekt bij de krachten die deze schrijver ons toont. Onze emoties liggen boven of onder de 200 punten (de grens tussen negatief en positief), Ghandi heeft 700 punten. Jezus heeft er 1000 (het maximum). Deze grote geesten geven ons de kracht boven onszelf uit te stijgen. Jalouzie, afgunst, minderwaardigheidscomplex – deze emoties liggen onder de 200 punten. Je verliest dan energie. De mensheid vertoeft nog op niveau 195 en vordert maar heel erg langzaam naar de 200-punten grens toe. Lees het zelf! Kan “life changing” zijn dus wees voorzichtig……….