Credo
Wat moeten kinderen leren? Hoe moeten we hen opvoeden? Kwesties die cruciaal zijn maar ook heel glibberig. Want kinderen zijn maakbaar, kneedbaar. Dat is een heel erg groot gevaar voor ons, volwassenen! Want we willen in die hoofdjes maar al te graag onze eigen kennis, en daarmee ook onze eigen denkbeelden en normen stoppen. Zo slagen we erin onze kinderen te maken tot een vrij redelijke kopie van onszelf. Maar zijn ze niet meer waard dan dat? Waar we goed in zijn is: reproductie. We kopiëren onze eigen behoefte aan zekerheid naar onze kinderen toe. Hierdoor krijgen ze een schijnzekerheid mee: “doe maar wat je vader/moeder ook deed”. “Geloof maar in ons geloof”. Daarmee doen we onze kinderen tekort.
Terugkijken van de aflevering van http://www.vpro.nl/programma/tegenlicht/afleveringen/41571707/media/41718783/ |Rob Wijnberg die 3 visies op de toekomst van ons onderwijs belicht (met dank aan Helikon), illustreert dit dilemma heel duidelijk.
Ik vind, dat het opdringen van je eigen overtuigingen aan je kinderen, hen tekort doet. Dat geldt voor opvoeding en ook voor onderwijs. Kinderen hebben een fundamenteel recht om zich te ontwikkelen zonder vooroordelen of opgedrongen meningen. Zij zijn immers de generatie die de samenleving van de toekomst bouwt. Wij als volwassenen kunnen hen bijstaan met alle middelen en kennis die wij hebben. Maar we kunnen hen niet opzadelen met onze eigen vooringenomen meningen.
Daar zijn kinderen veel te kostbaar voor. Ze moeten terug kunnen kijken op ouders en leerkrachten die hen hebben gestimuleerd hun eigen ontwikkeling te volgen. Hun eigen plek in de samenleving te verkrijgen. Samen met anderen hun wereld vorm te geven en op te bouwen. Hun talenten te ontwikkelen. Hun eigen, unieke bijdrage te ontdekken en daarnaar te leveren.
Dat betekent voor de volwassenen: veel lostalen, veel vooringenomenheid analyseren en opzij zetten. Lastig, maar nodig!
Lex
